Przejrzystość AI
Sztuczna inteligencja w WCAG Akademii
WCAG Akademia wykorzystuje sztuczną inteligencję jako narzędzie pomocnicze. AI pomaga analizować treści, przygotowywać propozycje ETR, objaśniać wyniki techniczne i odpowiadać na pytania użytkowników.
Gdzie działa AI?
Obecnie modele działają na prywatnej, lokalnej stacji obliczeniowej operatora projektu, w prywatnej infrastrukturze domowej. Serwer WCAG Akademii komunikuje się z nią przez zabezpieczone połączenie.
Sprzęt
- GPU: NVIDIA RTX A5000 — 24 GB VRAM.
- RAM: około 128 GB.
- CPU: 2× Intel Xeon E5-2667 v4, łącznie 32 wątki.
Modele
- wcag-fast — szybkie odpowiedzi asystenta.
- wcag-documents — dokumenty, treści i ETR.
- wcag-general — ogólna analiza treści.
- wcag-master — bardziej złożona analiza i kontrola jakości.
- qwen3-embedding — wyszukiwanie w lokalnej bazie wiedzy RAG.
Wydajność
System działa lokalnie na pojedynczej stacji roboczej. Dlatego czas wykonania może się różnić. Proste odpowiedzi są zwykle szybsze, natomiast większe dokumenty, ETR i bardziej złożone analizy mogą wymagać kilkunastu albo kilkudziesięciu sekund. Wraz z rozwojem projektu sprzęt będzie stopniowo modernizowany.
Jak traktować wyniki?
AI może popełniać błędy, podobnie jak człowiek. Celem narzędzi jest wskazywanie praktycznego kierunku i poprawa jakości pracy, a nie tworzenie tekstu idealnego w każdej sytuacji.
Wersje ETR są propozycjami. Nie stanowią formalnego potwierdzenia zgodności z zasadami ETR. Podobnie odpowiedzi dotyczące WCAG lub prawa nie zastępują weryfikacji źródeł pierwotnych i oceny człowieka.
Jak poprawiamy jakość?
Nie dostrajamy systemu po każdym pojedynczym przypadku. Użytkownicy mogą zgłaszać problemy z odpowiedziami AI. Zgłoszenia są gromadzone przez ograniczony czas i okresowo analizowane, aby wykrywać powtarzalne klasy błędów. Dopiero na tej podstawie poprawiane są prompty, reguły, modele lub infrastruktura.
Prywatność
Nie należy przekazywać do AI danych osobowych ani poufnych informacji, jeżeli nie są potrzebne do wykonania zadania. Szczegółowe informacje znajdują się w Polityce prywatności oraz w Regulaminie.
Jak współpracujemy z AI w WCAG Świat
Publikujemy po polsku: tytuły, treści, opisy źródeł i ilustracji. Obcojęzyczne oryginały służą prywatnej kontroli redakcyjnej. Nazwy własne, adresy źródeł i kod zachowują właściwą postać.
Do opracowania, tłumaczenia i pracy z AI dopuszczamy tylko materiały z potwierdzoną podstawą oraz zakresem wykorzystania. Przy niepewnych prawach pomijamy materiał. Samo wskazanie źródła nie zastępuje sprawdzenia uprawnień. Przed publikacją człowiek sprawdza zgodność opracowania ze źródłem i polski język zapisanej wersji.
Człowiek i AI. Wspólnie dla dostępności cyfrowej.
AI może pomagać w analizie, opracowaniu polskiego tekstu i tworzeniu ilustracji. Redaktor sprawdza źródła, fakty, prawa do wykorzystania oraz język. Publikacja wymaga jego osobnego zatwierdzenia i ręcznej decyzji.
Podajemy oryginalne źródło, autora i dostępną datę. Odróżniamy autorskie opracowanie od tłumaczenia wykonanego na podstawie licencji lub zgody. Nie przedstawiamy opracowania jako niezmienionego tekstu źródłowego.
Materiały ze wsparciem AI i ilustracje AI otrzymują czytelne oznaczenia. Informacja o zatwierdzeniu przez człowieka pojawia się dopiero po jego rzeczywistej decyzji. AI nie publikuje samodzielnie.
Człowiek i AI w Historiach możliwych
Wprowadzenie Adama jest prawdziwą relacją autora. AI może pomagać w jej redakcji, ale nie dopisuje doświadczeń. Adam osobiście potwierdza treść i zakres ujawnianych informacji.
Pozostałe historie są fikcyjne i mają takie oznaczenie już na początku. Pokazują możliwe sytuacje; nie udają świadectw rzeczywistych osób. Redaktor sprawdza opisane technologie, źródła i ograniczenia. Przy tekstach wskazujemy udział AI i osobę zatwierdzającą. AI nie publikuje samodzielnie.
AI, OCR, czytanie na głos i czytniki ekranu są różnymi narzędziami. Ich możliwości zależą od programu i konfiguracji. Pomoc AI nie zwalnia autora strony z przygotowania dostępnego tekstu i interfejsu.
Jeżeli wykorzystamy ilustrację wygenerowaną przez AI, oznaczymy ją przy obrazie. Fikcyjnej postaci nie przedstawiamy jako portretu prawdziwego uczestnika zdarzenia.