Jedna treść – wiele sposobów korzystania
Osoba niewidoma słucha strony przez czytnik ekranu. Osoba słabowidząca powiększa tekst. Osoba niesłysząca potrzebuje napisów do filmu. Ktoś z ograniczoną sprawnością rąk korzysta tylko z klawiatury. A ktoś inny potrzebuje prostszego języka i przejrzystej struktury.
Typowe bariery
- jasnoszary tekst na białym tle,
- informacja podana wyłącznie na grafice,
- film bez napisów,
- link opisany jako „kliknij tutaj”,
- formularz bez etykiet,
- dokument w formie samego skanu,
- długie bloki tekstu bez nagłówków i list.
Dostępność pomaga też osobom bez niepełnosprawności
Z napisów korzystamy w hałasie. Duże przyciski ułatwiają obsługę telefonu. Dobry kontrast ratuje w słońcu. A jasne instrukcje docenia każdy, kto działa w stresie albo w pośpiechu.
Źle: „Szczegóły na załączonym obrazku”.
Dobrze: najważniejsze informacje zapisane tekstem, a grafika tylko je uzupełnia.
Najważniejsza zasada dla redaktora
Nie zakładaj, że wszyscy odbierają treść tak samo jak Ty. Informacja powinna zachować sens także wtedy, gdy ktoś nie rozróżnia kolorów, nie słyszy dźwięku, porusza się po stronie klawiaturą albo korzysta z technologii asystującej.
Checklista
- Czy kolor nie jest jedynym sposobem wyróżnienia informacji?
- Czy film ma napisy lub inną odpowiednią alternatywę?
- Czy kolejność treści jest logiczna?
- Czy po powiększeniu tekstu nic nie ginie?